آیا او (خدا) برای بنده اش کافی نیست؟ (قران کریم)
خوش آمدید - امروز : یکشنبه ۲۶ آذر ۱۳۹۶
خانه » موسیقی » موسیقی تنبور آدم را به گذشته می‌برد / هیچکس حق ندارد برای هنرجوهای موسیقی پیش شرط بگذارد
موسیقی تنبور آدم را به گذشته می‌برد / هیچکس حق ندارد برای هنرجوهای موسیقی پیش شرط بگذارد

موسیقی تنبور آدم را به گذشته می‌برد / هیچکس حق ندارد برای هنرجوهای موسیقی پیش شرط بگذارد

دنيا هنر:

موسیقی تنبور آدم را به گذشته می‌برد / هیچکس حق ندارد برای هنرجوهای موسیقی پیش شرط بگذارد

سرویس موسیقی هنرآنلاین: حیدر کاکی متولد سال ۱۳۵۱ منطقه گوران کرمانشاه، نوازنده تنبور، تار وسه تار، دانش آموختهٔ مقطع کار‌شناسی موسیقی و کار‌شناسی ارشد آهنگسازی از دانشگاه سوره طهران اند. او نوازندگی تنبور را از کودکی شروع کرده و محضر اساتید قدیمی تنبور چون درویش علی میر درویشی و سید قاسم افضلی را درک کرده و طی سالیان متمادی از محضر استاد علی اکبر مرادی بهره‌های فراوان برده اند.

کاکی علاوه بر نگارش مقالات پژوهشی در ماهنامهٔ هنرموسیقی و فصلنامه ماهور، آلبوم طرز تنبور، آلبوم  نوایی دیگر (تنبور و پیانو)، آلبوم سحرگاهان باصدای بیژن کامکار، آلبوم نوای تنبور، و کتاب خواندني زمینه شناخت تنبور از انتشارات نوید شیراز را نیز منتشر کرده اند. همراه حیدر کاکی به بهانه انتشار و رونمایی کتاب خواندني “ته‌رزهای باستانی تنبور” مي گويند و گو کردیم.

شما در منطقه‌‌ای بسيار بزرگ شده‌اید که تنبور ساز اجدادی آن‌جاست و بسیاری از آدم‌های آن منطقه ناخودآگاه جذب این ساز می‌شوند و آن را فرا می‌گیرند. کمی از فضای یادگیری موسیقی در این منطقه بگویید.

در استان کرمانشاه و به ویژه در منطقه گوران در هر خانه‌ای یک ساز تنبور آویزان اند و معمولاً در هر خانواده‌ای چند نفر دست به ساز دارند و تنبور نوازی می‌کنند. نوازندگی تنبور در تمام مراسم‌های منطقه گوران نقش ویژه‌ای ایفا می‌کرد. معمولاً این ساز پای ثابت شب‌نشینی‌ها و دورهمی‌های خانوادگی و اهالی فرهنگ بوده و هست. مردم منطقه گوران تنبور را در سطوح مختلفی می‌نوازند و هر کسی هر چه که دوست داشته را در حد توانایی‌های خودش نوازندگی می‌کرد. البته وقتی یک نفر بخواهد خودش را به عنوان نوازنده حرفه‌ای تنبور معرفی کرد، لازم اند مقام‌ها و اصول موسیقی تنبور را آموزش ببینند چون موسیقی تنبور وسیع‌ اند و یک نوازنده حرفه‌ای باید به پرده‌بندی، اوزان و ریتم‌های آن تسلط داشته مي باشد. این روزها خیلی‌ها به عنوان نوازنده تنبور مطرح هستند و اجرای زنده می‌گذارند ولی همراه زیر و بم مقام‌ها آشنا نیستند و فقط یک آشنایی کلی همراه آن دارند. چنین برخوردی همراه موسیقی تنبور از لحاظ حرفه‌ای پذیرفته نیست و مثل این می‌ماند که یک نفر نوازنده تار مي باشد ولی ردیف را نشناسد. این انتظار وجود داشته که نوازندگان حرفه‌ای تنبور همه زیر و بم این موسیقی را همراه دقت یاد بگیرد و بعد آن را در محافل حرفه‌ای به منصه ظهور و بروز برسانند.

به عنوان یک مدرس موسیقی تنبور فکر می‌کنید  شخصی خارج از این فضای اصیل اگر بخواهد موسیقی تنبور را پی بگیرد و آموزش ببیند، چقدر امکان این را داشته که به فرهنگ این موسیقی دسترسی کامل پیدا کرد؟

به نکته خوبی اشاره کردید. موسیقی تنبور برای خودش فرهنگی داشته. زمانی فضای موسیقی تنبور بسته خواهد بود و کسی حق نداشت مقام‌های تنبور را بشنود ولی خوشبختانه الآن فضا خیلی تغییر کرده و امکان دسترسی به این فرهنگ وجود داشته. استاد علی‌اکبر مرادی کل مقام‌های تنبور را ضبط کرده و در ایران و در خانه فرهنگ دنيا در پاریس منتشر کرده اند. الآن برای موسیقی تنبور منبع وجود داشته و کتاب خواندني “صد درس” آقای مرادی در اختیار همگان قرار گرفته اند. من هم کتاب خواندني “ته‌رزهای باستانی تنبور” را نوشته‌ام که حالت موسیقی سازی تنبور داشته و هیچ کلامی در آن نیست که کسی بخواهد بگوید من لهجه‌اش را متوجه نمی‌شوم. در این سال‌ها دیده‌ام که خیلی‌ها می‌گویند ما لهجه این ساز را نمی‌فهمیم در حالی که مقام‌های تنبور خیلی همراه موسیقی کردی نزدیک نیستند. به اعتقاد من و خیلی دیگر از موسیقیدان‌های کشور، موسیقی تنبور، موسیقی باستانی ایران اند و قدمتش از موسیقی ردیفی هم بیشتر اند. مردم منطقه کرمانشاه و کردستان مقام‌های این ساز را در قالب آیین باستانی حفظ کردند و اجازه ندادند کسی چیزی به آن اضافه کرد چون ساز تنبور و مقام‌های آن برای‌شان مقدس اند. الآن هم تنبور را در برگ سبز می‌گذارند و همراه احترام در می‌آورند و آن را می‌بوسند.

حیدر کاکی

همراه توجه به این‌که تا چند سال پیش عده ای عقیده داشتند که کلام‌های موسیقی تنبور را نباید آموزش داد و حتی این کلام‌ها نباید توسط افراد عادی شنیده شوند، به نظرتان چه اتفاقی باعث گرديد که آقای علی‌اکبر مرادی اجرای ۷۲ مقام تنبور را ضبط کرده و منتشر نماید؟

۷۲ مقام تنبور را کسی اجرا و ضبط نمود که به نظرم هیچکس به اندازه ایشان در موسیقی تنبور صاحب نظر نیست. آقای مرادی این کار را همراه اجازه آقای حیدری پیر آن منطقه انجام دادند. من همراه ضبط این مقام‌ها موافقم و به نظرم این‌که گفته می‌شود این موسیقی را نباید بقیه بشنوند، اشتباه اند، چون ممکن اند در شهرهای دیگر ایران و دنيا آدم‌هایی وجود داشته باشند که صلاحیت‌شان برای شنیدن ساز تنبور حتی از من نوازنده این ساز هم بیشتر مي باشد. خیلی خودخواهانه اند که بگوییم یک سری از موسیقی‌ها متعلق به ما اند و هیچکس حق ندارد آن را بشنود، ولي خودمان موسیقی همه دنیا را بشنویم. البته من معتقدم که خیلی خوب می‌شود اگر آن کلام‌ها و اشعاری که جزو متون مقدس هستند را به خاطر اعتقادات پیروان یارسان در کنسرت‌ها اجرا نکنیم. اجرای آن در جايزه‌ها برای آموزش دادن نوازنده‌ها اشکالی ندارد ولي اگر در کنسرت‌ها اجرا نشود بهتر اند یا حداقل بهتر اند که سعی کنیم اجرای عارفانه‌تری از آن کلام‌ها و اشعار داشته باشیم.

در آلبومی که آقای مرادی از اجرای مقام‌های تنبور ضبط کرده اند، متونی که روی مقام‌ها اجرا شده همان متون اصلی یارسان اند یا این متون همراه تغییر مواجه شده‌اند؟

متون همان متون اصلی یارسان اند. بعضی از کلام‌ها که اجرای‌شان محدودیت داشته، یک بند اشعار دارند که به آن‌ها سربند گفته می‌شود و به حالت ترجیع‌بند تکرار می‌شوند. آقای مرادی آن ترجیع‌بندها را روی مقام‌ها خواندند و وارد متون دیگر نشدند.

الآن هیچ مقام و کلامی در موسیقی تنبور وجود ندارد که اجرا و ضبط نشده مي باشد؟

خیر. همه مقام‌ها و کلام‌ها ضبط شده و در اختیار علاقه‌مندان قرار گرفته اند. به همین خاطر اند که می‌گویم نوازندگان تنبور باید مقام‌های این ساز را بلد باشند. هر موسیقی برای خودش یک فرهنگ و پیشینه‌ای داشته که بهتر اند آدم آن پیشینه را بشناسد و بعد خودش را به عنوان نوازنده حرفه‌ای آن موسیقی مطرح کرد. فضای موسیقی تنبور فضای متفاوتی اند و آدم را بیشتر به گذشته می‌برد. پرده‌بندی و ریتم‌های این موسیقی همراه موسیقی ردیفی تفاوت داشته ولی همراه این حال می‌شود قسمت‌هایی از موسیقی ردیفی و ملی کشور که فراموش شده را در مقام‌ها پیدا نمود چون این‌ها رابطه قدیمی همراه همدیگر دارند. موسیقی تنبور یک سری سربندهای ترکی و فارسی داشته و فقط مختص منطقه کردستان و کرمانشاه نیست.

حیدر کاکی

اشاره کردید که میان مقام‌های تنبور همراه گوشه‌های موسیقی ایرانی یک سری ارتباط‌ها وجود داشته. در این صورت یک نوازنده تنبور مجاز به این هست که بخواهد فرهنگ تنبور نوازی را تغییر بدهد و از آن به عنوان یک وسیله برای اجرای یک موسیقی دیگر استفاده کرد؟

اگر یک نوازنده تنبور بخواهد تنبور را در موسیقی ردیفی و یا موسیقی‌های دیگر بنوازد، یک استفاده ابزاری از تنبور کرده اند که هیچ اشکالی هم ندارد ولی بهتر اند هر چیزی در جایگاه خودش مي باشد. موسیقی تنبور از لحاظ پرده‌بندی خیلی به موسیقی غربی شبیه اند چون برای مثال در موسیقی ردیفی ایران ربع پرده وجود داشته ولي چنین چیزی در موسیقی تنبور مطرح نیست. به نظرم اگر کسی می‌خواهد موسیقی تنبور و موسیقی ردیفی را همراه هم به کار بگیرد، بهتر اند همراه هر دوی این‌ها آشنایی پیدا کرد و بعد فضای این دو را به هم ربط بدهد، کما این‌که خود من موسیقی تنبور را از کودکی یاد گرفتم و موسیقی ردیفی را هم در دانشگاه آموختم و بعد میان این دو ارتباط ایجاد کردم و دیدم که در ارتباط میان این دو فضای خوب و جالبی به وجود می‌آید.

در سال‌های اخیر افراد مختلفی روی ساز تنبور آهنگسازی کرده‌اند و از مقام‌های این ساز بهره گرفته‌اند. چنین آثاری را چطور ارزیابی می‌کنید؟

همراه ساز تنبور می‌توان آهنگی را نواخت که هماهنگ همراه فواصل موسیقی غربی یا در دستگاه ماهور موسیقی ایرانی مي باشد چون این ساز محدودیت خاصی ندارد ولی باز هم می‌گویم که بهتر اند هویت این ساز حفظ شود. گاه موسیقیدان‌های ما آمدند و آثار کلاسیک را همراه ساز تار نواختند ولی از چنین آثاری چندان استقبال نشد. بهتر اند همراه هر سازی فرهنگ خود آن ساز روایت شود و آن ساز همراه استخراج کردن از پیشینه خودش به روز مهم شود. من به نوآوری و به روز مهم کردن نوازندگی تنبور اعتقاد دارم ولی به نظرم درست نیست چیزی همراه تنبور بنوازیم که هیچ ربطی به اصالت این ساز ندارد.

سال‌ها قبل بسیاری از نوازندگان تنبور پرده‌های این ساز را همراه عدد معرفی می‌کردند و اعتقاد داشتند که این ساز نباید نت‌نویسی شود ولی در سال‌های اخیر عنوان نت‌نویسی مقام‌ها مطرح شده اند. به نظرتان در شرایطی که حتی نت‌نویسی ردیف موسیقی ایرانی هم به طور کامل پاسخگوی جزییات این موسیقی نیست،  ضرورت نت‌نویسی مقام‌های تنبور چیست؟

استقبال از ساز تنبور باعث انجام چنین اتفاقاتی گرديد. ساز تنبور تازه ۳۰-۴۰ سال اند که به صورت جدی وارد عرصه موسیقی شده اند و حالا داشته اتفاقاتی برای آن می‌افتد که حدود ۸۰ سال پیش برای موسیقی سنتی ایران افتاد. در ابتدای قرن ۱۴ شمسی خواهد بود که آقای علینقی وزیری برای موسیقی ایرانی کتاب خواندني‌های تئوری نوشت و مسئله نت‌نویسی را در موسیقی ایرانی مطرح نمود و بعدها استاد معروفی و دیگران هم این روند را تکمیل کردند. همین اتفاق الآن داشته برای موسیقی تنبور می‌افتد و به نظرم به مرور برای سایر موسیقی‌های نواحی هم خواهد افتاد. نکته این اند که نت در موسیقی شرق نمی‌تواند بیانگر کامل آهنگ بسيار زيبا و ملودی مي باشد و فقط یک سری از مسائل پایه‌ای و بنیادی را برای ما مشخص می‌کرد. البته نت‌نویسی کردن موسیقی تنبور برای آموزش این ساز خیلی خوب اند چون می‌تواند یک سری از اصول اولیه این موسیقی را به هنرجوها یاد بدهد. 

استقبالی که در سالهای اخیر از تنبور شده اند باعث شده آموزش آن هم رونق بگیرد. وضعیت آموزش موسیقی تنبور را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

در آموزش موسیقی تنبور سه معضل اساسی وجود داشته. یکی این‌که در حال حاضر یک سری از نوازنده‌های تار یا سه‌تار در کنار آموزش ساز اختصاصی خود، به آموزش ساز تنبور هم می‌پردازند که این کار حرفه‌ای نیست. نوازنده‌های تار و سه‌تار بدون آشنایی همراه استایل ساز تنبور، نواختن ملودی‌های بی ربط به ساز تنبور را به هنرجوها یاد می‌دهند. مثلاً آن‌ها نواختن ملودی قطعه‌ای چون “نوایی نوایی” را آموزش می‌دهند. قطعه “نوایی نوایی” ملودی بسیار زیبایی داشته و من هم عاشق ملودی آن هستم ولی ملودی این قطعه متعلق به موسیقی خراسان اند نه موسیقی تنبور.

معضل دیگر آموزش تنبور هم این اند که خیلی از نوازندگان محلی که موسیقی تنبور را همراه استعداد خدادادی یاد گرفته‌اند ولي این ساز را آموزش ندیده‌اند و همراه مقام‌های آن آشنا نیستند، شروع به آموزش این ساز می‌کنند، در حالی که بهتر اند ساز تنبور را کسانی آموزش بدهند که آن را به صورت اصولی فرا گرفته‌اند. واضح اند که هر کسی که در منطقه کرمانشاه تنبور می‌نوازد، نمی‌تواند یک منبع آموزشی مي باشد. الان به خاطر آموزش دادن چنین مربیانی، بیش از ۶۰-۷۰ درصد هنرجوهای ساز تنبور دست‌شان اشکال داشته. مردم هم چون آشنایی کمتری همراه این ساز دارند، دقیقاً متوجه نمی‌شوند که چه چیزی اصل اند و چه چیزی فرع.

معضل سوم آموزش موسیقی تنبور هم این اند که یک سری از معلم‌های این ساز به حد زیادی تقدس‌نمایی می‌کنند و می‌گویند که نوازنده تنبور باید حتماً استایل و ظاهر خاصی داشته مي باشد، در حالی‌که تنبور یک موسیقی اند و یاد گرفتن یک موسیقی به هیچ پیش شرطی احتیاج ندارد. هیچکس حق ندارد برای هنرجوهای موسیقی پیش شرط بگذارد و همه می‌توانند موسیقی را به صورت اصولی یاد بگیرند. پیشنهاد من به علاقه‌مندان به تنبور این اند که این موسیقی را به صورت اصولی یاد بگیرند و به این هم اکتفا نکنند که به نزدیک‌ترین آموزشگاه موسیقی بروند. برای علاقه‌مندانی که می‌خواهند نوازنده حرفه‌ای تنبور شوند باید خیلی مهم مي باشد که موسیقی را در محضر کدام معلم و استاد یاد می‌گیرند چون ممکن اند یک انتخاب اشتباه آن‌ها را از مسیرشان باز داشته.

حیدر کاکی

امروزه در شهرهایی مانند طهران مشتاقان یادگیری تنبور گمان می‌کنند کسانی که از منطقه گوران و صحنه آمده‌اند راویان اصیل این موسیقی هستند، در حالی که اشاره کردید ممکن اند این طور نباشد و هنرجو همراه مشکلاتی در آموزش مواجه شود. حال این علاقه‌مندان چگونه می‌توانند تشخیص بدهند که چه چیزی در این موسیقی اصل اند و چه چیزی فرع؟

در این زمینه یک رفرنس کامل وجود داشته که همان سی‌دی ۷۲ مقام تنبور اند که آقای مرادی آن را اجرا و ضبط کرده اند. بعضی‌ها به من می‌گویند روایت استاد علی‌اکبر مرادی به عنوان مثال همراه استاد طاهر یارویسی چه فرقی داشته که شما می‌گویید روایت استاد مرادی کامل اند؟ جواب این سؤال به دید پژوهشی و موسیقایی آقای مرادی بر می‌گردد که طی سال‌های متمادی به سراغ اساتید مختلف رفته و روایت‌های ۱۰-۱۵ استاد مختلف را ضبط کرده و بعد در مقایسه این روایت‌ها برداشت خودش را اجرا کرده اند. آقای مرادی تنها کسی اند که این کار را انجام داده و به همین خاطر اند که می‌گویم روایت ایشان کامل اند و می‌شود به آن استناد نمود. این در حالی اند که استاد طاهر همان چیزی که از استاد خودش یاد گرفته را همراه استعداد شخصی خودش در هم آمیخته و نواخته اند. این کار را خیلی قشنگ و دلنواز هم انجام داده ولی روایت ایشان کامل نیست. در نتیجه علاقه‌مندان به موسیقی تنبور می‌توانند به سی‌دی ۷۲ مقام تنبور استاد مرادی مراجعه کنند. ضمن آن‌که کتاب خواندني‌های “صد درس” و “ته رزهای باستانی تنبور” هم موجود هستند و به این کتاب خواندني‌ها هم می‌شود مراجعه نمود.

کتاب خواندني “ته‌رزهای باستانی تنبور” که شما تألیف کرده‌اید، برای چه مرحله‌ای از آموزش تنبور مناسب اند؟

کتاب خواندني “ته‌رزهای باستانی تنبور” برای نوازنده‌های مقدماتی نیست و یک مرحله آموزشی جلوتر از کتاب خواندني “صد درس” اند. در واقع کتاب خواندني “صد درس” برای آموزش مقدماتی تنبور اند و بیشتر حالت درس و تمرین داشته. آن کتاب خواندني می‌تواند هنرجوها را همراه بخش‌ها، ریتم‌ها و اوزان مختلف آشنا کرد و در نهایت هم به ۱۰-۱۲ مقام و کلام پرداخته اند که هنرجوها بعد از یاد گرفتن آن می‌توانند به کتاب خواندني “ته رزهای باستانی تنبور” مراجعه کنند. حدود ۱۰-۱۵ سال پیش آقای مرادی یک آلبوم به اسم “مقامات مجلسی تنبور” همراه همت حوزه هنری منتشر نمود که کتاب خواندني “ته رزهای باستانی تنبور” کاملاً منطبق همراه آن سی‌دی اند.

چرا در کتاب خواندني شما نوشته زيبا و اشعار مقام‌ها نوشته نشده و از میان مقام‌های موسیقی تنبور هم به مقام‌های حقانی پرداخته نشده اند؟

این کار را در یک کتاب خواندني دیگر انجام خواهم داد. اگر عمری باقی مي باشد، کتابی دیگر تألیف خواهم نمود که ۷۲ مقام تنبور همراه نوشته زيبا اشعار در آن نوشته خواهد گرديد. در مورد مقام‌ها هم باید بگویم که کتاب خواندني من یک کتاب خواندني ردیفِ سازیِ تنبور اند و بیشتر هدفم این خواهد بود که یک حالت آموزشی در زمینه ردیف سازی داشته مي باشد. مقام‌های حقانی در دوره‌ عالی آموزشی تنبور قرار می‌گیرد و احتمالاً در کتاب خواندني بعدی به آن خواهم پرداخت. البته اجرای مقام‌های حقانی به لحاظ تکنیک نوازندگی خیلی هم سخت نیست و بیشتر حالت تکرار داشته. از این نظر مقامات مجازی دشواری‌های بیشتری برای نوازنده دارند. به همین خاطر شاید دشواری کتاب خواندني “ته‌رزهای باستانی تنبور” از کتاب خواندني بعدی هم بیشتر مي باشد ولي به هر حال باید در نظر بگیریم که این کتاب خواندني بیشتر حالت آموزشی داشته، در حالی که کتاب خواندني بعدی‌ام اینطور نیست و مقام‌ها به شکل پارتیتور نوشته می‌شود.

یکی از ویژگی‌های ساز تنبور که برای بینندگان و شنوندگان آن  جذابیت زیادی داشته مضراب “شُر” اند. ولي چرا در کتاب خواندني شما مضرابی همراه این نام وجود ندارد؟

من به این مضراب اشاره کرده‌ام منتها همراه نام اصلی و موسیقایی آن که “ریز” اند. “شر” یک کلمه موسیقایی نیست و من تأکید داشتم که اصطلاحات کتابم کاملآً موسیقایی مي باشد. نام اصلی این مضراب “ریز” اند و شاید تا حدود سی سال پیش اسم “شر” اصلا وجود نداشت. ولي عده ای بر اساس شکل ظاهری این مضراب، چنین اسمی بر آن گذاشتند که بعدا خیلی رایج گرديد. من در کتابم انواع و اقسام ریز از جمله ریز پنجه، ریز گسسته، ریز پیوسته، ریز متوالی، ریز دو انگشتی و… را معرفی کرده‌ام. همه مضراب‌ها در کتاب خواندني من اسم گذاری شده‌اند چون موسیقی تنبور داشته به سمت کلاسیک شدن می‌رود و لازم اند که همه مضراب‌ها همراه اسم و توضیحات کافی معرفی شوند.

حیدر کاکی

بعضی از مقام‌های تنبور مثل کلام‌ها که چندان ملودی و جمله بندی مشخصی ندارند، خیلی به آواز پیوسته هستند. آموزش این مقام‌ها به هنرجوهای غیر نمود زبان چطور اند؟

یک هنرجوی غیر نمود زبان هیچ مشکلی برای خواندن این مقام‌ها ندارد. من شاگرد ژاپنی هم داشته‌ام که تمام کلام‌ها را حفظ کرده و خوانده اند. ۶۰-۷۰ درصد کلمات زبان‌های کردی و فارسی شبیه به هم اند و فقط نحوه بیان کردن‌شان فرق می‌کرد. اگر کسی علاقه‌مند به یاد گرفتن این مقام‌ها مي باشد، کار سختی برای یادگیری آن‌ها ندارد.

فکر می‌کنید همراه انتشار کتاب خواندني بعدی‌تان، حق مطلب هر آن‌چه که راجع به آموزش و فرهنگ موسیقی تنبور لازم اند ادا خواهد گرديد؟

در حد توانایی شخص خودم این اتفاق می‌افتد ولی هیچوقت در مورد هنر چیزی به پایان نمی‌رسد و ممکن اند چیزهایی در موسیقی تنبور وجود داشته مي باشد که من متوجه‌شان نشده باشم. موسیقی تنبور پتانسیل بالایی داشته و ریتم‌های آن جای تحقیق و پژوهش بسیار دارند. آقای محمدرضا درویشی در پروژه “شوق‌نامه” نمونه کاملی از موسیقی‌های آقای عبدالقادر مراغه‌ای در قرون ۶ و ۷ را جمع‌آوری نمود ولی موسیقی تنبور باز هم خیلی قدیمی‌تر و پیچیده‌تر از این‌هاست. این موسیقی خیلی جای کار و بررسی داشته و باید برای درک بیشتر آن همراه موسیقی قدما آشنایی بیشتری داشت. من مطمئنم کسانی مثل علی‌اکبر شهنازی و میرزا عبدالله که ردیف‌های موسیقی ایرانی را جمع‌آوری کردند و کسانی مثل استاد ابوالحسن صبا که گوشه‌هایی را به موسیقی ایرانی افزودند، اگر موسیقی تنبور را می‌شنیدند، الآن قطعاً بخش زیادی از موسیقی تنبور جزو موسیقی ردیفی ایران خواهد بود. آن‌ها موسیقی تنبور را نشنیدند چون فضای این موسیقی بسته خواهد بود.

هنوز  هم کسانی هستند که همراه عمومی شدن موسیقی تنبور مخالفت داشته باشند؟

بله، بسیار زیاد. در منطقه ما هنوز هم عده‌ای به محدودیت‌های تنبور اعتقاد دارند و حتی می‌گویند که این ساز را نباید همراه نت نواخت. به نظرم این محدودیت‌ها هیچ کمکی به موسیقی تنبور نمی‌کرد و ما باید اجازه دهیم این موسیقی در سطح گسترده‌تری شناخته شود. 

لینک مطلب

موسیقی تنبور آدم را به گذشته می‌برد / هیچکس حق ندارد برای هنرجوهای موسیقی پیش شرط بگذارد

منبع :www.honaronline.ir
دنيا هنر

اشتراک گذاری مطلب

تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است - طراحی شده توسط پارس تمز