اسایش و راحتی امروز حاصل رنج و زحمت دیروز است.(کوروش کبیر)
خوش آمدید - امروز : یکشنبه ۲۶ آذر ۱۳۹۶
خانه » موسیقی » سرود انقلابی الگو و نماد انقلاب اند / ما خودمان هم مقصر هستیم / بودجه فعالیت‌های فرهنگی مرتبط همراه انقلاب هر سال کمتر می‌شود
سرود انقلابی الگو و نماد انقلاب اند / ما خودمان هم مقصر هستیم / بودجه فعالیت‌های فرهنگی مرتبط همراه انقلاب هر سال کمتر می‌شود

سرود انقلابی الگو و نماد انقلاب اند / ما خودمان هم مقصر هستیم / بودجه فعالیت‌های فرهنگی مرتبط همراه انقلاب هر سال کمتر می‌شود

دنيا هنر:

سرود انقلابی الگو و نماد انقلاب اند / ما خودمان هم مقصر هستیم / بودجه فعالیت‌های فرهنگی مرتبط همراه انقلاب هر سال کمتر می‌شود

سرویس موسیقی هنرآنلاین: وقتی که از آهنگ قشنگ های انقلابی سخن به میان می آید، بلافاصله صدای محمد گلریز در اذهان تداعی می شود. گلریز در دوران پس از پیروزی انقلاب اسلامی و دوران دفاع مقدس آهنگ قشنگ های زیادی خواند که همراه گذشت سال ها همچنان رنگ و بوی حماسی و تاثیر گذار دارند.

به بهانه رشد موسیقی های بی ریشه و کمرنگ شدن موسیقی های انقلابی همراه مي گويند وگو کرده ایم:

 

آقای گلریز چه اتفاقی در روزهای منتهی به انقلاب اسلامی سال ۵۷ رخ داد که شما را به سمت اجرای سرودهای انقلابی سوق داد و این سرودها که تأثیرشان همچنان هم در میان توده جامعه پا برجاست، چطور خلق شدند و به شعارهای انقلابی مردم تبدیل شدند؟

ما در کشاکش پیش از انقلاب همراه اجرای سرودهای انقلابی وظیفه‌ اجتماعی و شرعی خودمان را انجام می‌دادیم. پیش قراول‌های موسیقی انقلابی هنرمندانی نظیر استاد احمدعلی راغب، استاد حمید سبزواری، مرحوم مجتبی میرزاده، آقای حمید شاهنگیان، آقای فریدون خشنود، آقای رضا رویگردی و دیگران بودند. من هم به عنوان یک بهترين خواننده وظیفه خودم می‌دیدم که همراه مردم باشم و در جوشش انقلاب اسلامی قرار بگیرم. آن وقت خانه ما نزدیک به میدان شهداء (ژاله سابق) خواهد بود که اکثر تظاهرات از آن‌جا آغاز می‌گرديد. بنابراین من در متن روز زيبا تظاهرات بودم و می‌آمدم در تظاهرات به صحبت‌ها و شعارهای مردم گوش می‌کردم. منزل ما نزدیک منزل آقای راغب خواهد بود. من شب‌ها به منزل ایشان می‌رفتم تا همراه همدیگر موسیقی انقلابی بسازیم. سرودهای انقلابی را از شعارهایی که مردم در خیابان‌ها می‌گفتند می‌ساختیم. ما شعارها را به آقای سبزواری می‌گفتیم و ایشان بر اساس آن‌ها اشعار می‌سرود. آقای راغب هم سرودها را می‌ساخت و بیشتر کار را ایشان بر عهده داشت. سرودهایی که اجرا می‌کردیم را مردم دوست داشتند و در راهپیمایی‌ها می‌خواندند. این سرودها بعد از انقلاب هم همچنان در ذهن مردم ماند و به شما قول می‌دهم که بعد از این هم ماندگار خواهند خواهد بود. سرود انقلابی الگو و نماد انقلاب اند و تا زمانی که تأثیرات و سایه انقلاب اسلامی همچنان بر سر این جامعه خواهد خواهد بود، سرودهای انقلابی هم مانا و شنیدنی باقی می‌مانند.

تولید سرودهای انقلابی و به ویژه سرودهای ویژه دفاع مقدس تا سال‌های ابتدایی پس از ۸ سال جنگ تحمیلی هم ادامه داشت منتها چه چیزی باعث گرديد به مرور از تولید این سرودها کاسته شود؟

پس از انقلاب دشمنان ما فکر کردند که چطور می‌توانند همراه موسیقی انقلابی ایران که مورد توجه مردم اند رقابت کنند تا تأثیر این موسیقی کمرنگ شود. آن‌ها شروع به تبلیغات کردند و موسیقی‌های مبتدل، بی محتوا، بی پیام و بی ریتم را آوردند تا جای موسیقی اصیل ایرانی و موسیقی انقلابی را در ایران بگیرد. هزینه‌های هنگفتی برای این کار در نظر گرفتند و موسیقی‌هایی را وارد کشورمان کردند که مخاطب را به هیچ تفکری وا نمی‌داشته باشد و کاملاً پوچ اند. البته منظور من به موسیقی پاپ نیست و من مخالفتی همراه این موسیقی ندارم و به نظرم خوانندگانی نظیر مرحوم محمد نوری خیلی خوب از این موسیقی استفاده کردند. به هر حال موسیقی‌هایی وارد ایران گرديد که فضای آن جوان‌ها را به سمت انحراف کشاند و حتی آرتیست‌های خارجی در ایران مطرح شدند که جوان‌های ایرانی نوع پوشش و آرایش‌شان را از آن‌ها الگو گرفتند. همراه وجود این موسیقی‌ها، ذهن برخی از جوانان ایرانی از آن‌چه که ارزش‌های این جامعه اند دور گرديد که این خودش تبعاتی را به همراه داشته باشد. مثلاً اگر خدایی نکرده جنگی در این کشور صورت بگیرد، جوان‌ها دیگر آن انگیزه و احساسات قبل را ندارد. البته کشور ما امتحانش را پس داده و خداوند نمی‌گذارد این مملکت افول پیدا گرداند ولی به هر حال ما نباید تحت تأثیر تبلیغات دشمنان قرار بگیریم. ما خودمان هم مقصر هستیم. الآن از هر ۱۰ کنسرتی که در پایتخت برگزار می‌شود، ۸ تایش اجراهایی اند که ارزش کلامی و محتوایی ندارد. این عارضه به موسیقی آیینی ما هم سرایت کرده و حتی نوحه‌هایی هم تحت تأثیر آهنگ قشنگ‌های مبتذل خوانده می‌شود. تأثیر سوء موسیقی مبتذل فقط مختص خود موسیقی نیست و به مدیاهای دیگر هم سرایت می‌گرداند، پس لازم اند حواس‌مان بیش از پیش جمع شود.

محمد گلریز

طی سال‌های اخیر از کم‌توجهی مسئولین حوزه موسیقی به آثار ارزشی و انقلابی گلایه‌مند بوده‌اید. فکر می‌کنید علیرغم این‌که فضای جامعه انقلابی و ارزشی اند، چرا از موسیقی ارزشی و انقلابی حمایت نمی‌شود؟

این سؤالی اند که جوابش برای خودم هم مبهم اند. من می‌گویم مگر غیر از این اند که آدم‌هایی که وقت ۲۲ بهمن به راه‌پیمایی می‌آیند، همه انقلاب و ارزش‌های انقلاب را قبول دارند؟ باور کنید غیر از این نیست و محال اند کسی که نسبت به انقلاب بی تفاوت اند به راهپیمایی وقت ۲۲ بهمن بیاید. این نشان می‌دهد که مردم ما نسبت به انقلاب بی تفاوت نیستند، پس همچنان نیاز به خوراک هنری مرتبط همراه انقلاب دارند. آخرین برنامه تلويزيوني‌ای که سازمان اوج برای من گذاشت، سیل جمعیت مشتاق آنقدری خواهد بود که نیروی انتظامی به من اشاره می‌گرداند به خاطر ازدیاد جمعیت برنامه تلويزيوني را قطع کن! من از سیل جمعیت اشک شوق می‌ریختم. این‌ها نشان می‌دهد که مردم هنوز هم مشتاق موسیقی ارزشی و انقلابی هستند و این مسئولین ما هستند که نسبت به این موسیقی بی توجه شده‌اند. مسئولین بلند پایه فرهنگ ما باید فکر کنند که چرا سرودهای انقلابی باید به صفر برسد. رهبر عظیم‌الشأن این کشور بارها تأکید کرده که فرهنگ مهم اند و باید در مقابل هجمه فرهنگی مبتدل ایستادگی گرداند. این را مستقیماً به آقای جنتی وزیر فرهنگ و ارشاد دولت قبل هم تأکید کردند. وقتی رهبری چنین هشداری را می‌دهند، مسئولان ما باید مراقب هجمه فرهنگی باشند چون دشمن داشته باشد همراه آگاهی و تبلیغات در مقابل فرهنگ غنی ما می‌ایستد تا جوانان ایرانی را از فرهنگ غنی خودشان دور گرداند. ما از چند صد سال قبل از اسلام موسیقی داشتیم. در وقت ساسانیان آهنگسازانی نظیر باربد، نکیسا و رودکی را داشتیم که می‌آمدند در جشن مهرگان سرودهایی که ساخته بودند را اجرا می‌کردند. این سوژه برای زمانی اند که ملت‌ها بویی از فرهنگ و ادب نبرده خواهد بود. پیشینه ایران در موسیقی کاملاً مشخص اند و حالا وقت آن اند که از موسیقی برای حفظ فرهنگ غنی کشور خودمان استفاده کنیم.

فکر نمی‌کنید کم‌کار شدن و کناره‌گیری خوانندگان و سرودخوان‌هایی نظیر شما باعث کاهش شور و هیجان تولید موسیقی انقلابی گرديد و زمینه را برای شکل‌گیری موسیقی‌های دیگر به وجود آورد؟

این را قبول دارم ولی کم‌کاری من و امثال من که دست‌ خودمان نبوده اند. من که الحمدلله هنوز سر پا هستم و می‌توانم بخوانم منتها باید تغذیه شوم چون آدم سرمایه‌داری نیستم که بتوانم از پس هزینه‌های تولید موسیقی بر بیایم. بارها برای اجرای موسیقی ارزشی و انقلابی اعلام آمادگی کرده‌ام ولی کسی توجهی نمی‌گرداند. ۵ سال اند که کسی از وزارت ارشاد به من زنگ نزده که بگوید حالت چطور اند؟ یا بگوید بیا فلان جا راجع به موسیقی انقلابی و ارزشی صحبت کنیم تا ببینیم چه باید گرداند. این در حالی اند که من ۳۰ سال سابقه تدریس آواز دارم و پدر محبت و برادرم از بهترين خواننده‌های به‌نام این مملکت بوده‌ و هستند. برادرم سري مجموعه به نام “فراز و نشیب‌های ردیف‌های آوازی ایرانی” را طی ۱۵ سال جمع گرداند که کسی از ایشان حمایت نکرد تا آن را منتشر گرداند. در نهایت آن را همراه حمایت حوزه هنری منتشر گرداند ولی همین حالا علیرغم سفارش‌های مختلف مخاطبان، این سري مجموعه نایاب شده اند. این سري مجموعه شامل ۱۵ سی‌دی اند که تمام ریشه‌های ردیفی در آن وجود داشته باشد و برادرم همه ردیف‌های آوازی را خوانده اند. عجیب نیست که از چنین اثر مغتنمی که می‌تواند مورد وثوق خیلی از آوازخوان‌های ایرانی خواهد خواهد بود، حمایت نمی‌شود؟ من در همچین خانواده‌ای بسيار بزرگ شده‌ام و توفیق پیدا کرده‌ام موسیقی انقلابی بخوانم منتها باید بدانید که یک دست صدا ندارد و به تنهایی نمی‌توانم کاری انجام بدهم. من باید حمایت شوم و این حمایت باید از سمت نهادهایی خواهد خواهد بود که وظیفه‌شان حمایت از فرهنگ ایرانی و انقلابی اند.

محمد گلریز

تا به حال پیش نیامده که خودتان به ارگان‌های مختلف مراجعه کنید و پیشنهاد اجرای موسیقی مرتبط همراه ارزش‌ها و فرهنگ ایرانی و انقلابی را ارائه کنید؟

این کار را هم انجام داده‌ام. مثلاً یک‌بار به روابط عمومی صنایع دفاع گفتم شما این همه موشک ساخته‌اید ولی کسی از آن همراه خبر و اخبار نیست. گفتند باید چکار کنیم؟ گفتم من می‌توانم برای‌تان یک موسیقی ماندگار بخوانم که به همه بگوید چه زحمت‌هایی کشیده‌اید و صنعت دفاعی چه کارهایی انجام داده اند. آن‌ها سعی کردند از من حمایت کنند و من هم یک تصنیف خواندم که در آن از اشعار و ایهام‌های مرتبط همراه صنعت دفاع استفاده شده خواهد بود. این قطعه را همراه همراه یک ارکستر بسيار بزرگ به صورت زنده برای‌شان اجرا کردم و آن‌ها هم سی‌دی آن را در تمام پایگاه‌های‌شان پخش کردند. چنین همکاری‌هایی میان من و ارگان‌ها به وجود آمده منتها درستش این اند که آن‌ها به ما مراجعه کنند. من متعجبم که چرا نباید برای شهدای جنگ تحمیلی و شهدای مدافع حرم که هر کدام الگوی صبر، شهامت و ایثار هستند اثری ماندگار بخوانیم؟ چرا نباید برای شهید همدانی، شهید تهرانی مقدم و شهید حججی موسیقی بخوانیم تا همه مردم بدانند که این بزرگواران چه شهامت و دلاورمردی کرده‌اند؟ شهید حججی انقلاب دوم در انسجام و وحدت مردم این سرزمین خواهد بود. چرا برای ایشان اثری نساختیم. ما برای شهدای جنگ تحمیلی هم موسیقی نساخته‌ایم. مردم نباید فراموش کنند که شهید همت، شهید آوینی و دیگر شهدای گرانقدر دفاع مقدس چه انسان‌های بزرگی بودند. همه این شهداء خلاصه داستان‌هایی دارند که از دل این خلاصه داستان‌ها می‌شود فیلم‌ها و موسیقی‌های ماندگاری ساخت. من در ابتدای انقلاب در تلویزیون برای شهید مطهری، شهید بهشتی و شهید رجایی موسیقی ساختم و آن آثار هنوز هم ماندگار هستند منتها الآن دیگر چنین حمایت‌هایی از خوانندگان نمی‌شود. من که به تنهایی نمی‌توانم موسیقی بسازم و منتشر کنم. ارگان‌ها و رسانه‌ها باید همراه امثال من باشند. می‌دانم که خیلی از خوانندگان دیگر هم حاضر هستند برای شهداء، جنگ و انقلاب بخوانند ولی حمایت نمی‌شوند. حتی جوان‌های نسل جدید هم این انگیزه را دارند و بارها اعلام آمادگی کرده‌اند منتها کسی نیامده به آن‌ها لبیک بگوید.

بنابراین شما معتقدید که انگیزه اجرای سرودهای انقلابی و موسیقی مرتبط همراه جنگ و دفاع مقدس در میان فعالان حوزه موسیقی وجود داشته باشد منتها عدم حمایت مسئولین باعث افت کمی و کیفی این آثار شده اند؟

بله دقیقاً. مسئولان ما در ابتدای صحبت‌های‌شان می‌گویند که هر چه داریم از انقلاب داریم ولی این را در عمل نشان نمی‌دهند. شدیداً باور دارم اگر مسئولان فرهنگی اعتقادی به آخرت دارند، آن دنیا باید پاسخگو باشند. حتماً از آن‌ها سؤال می‌‌شود که چرا به عنوان یک مسئول فرهنگی، تلاشی جهت فعالیت فرهنگی برای انقلاب اسلامی انجام ندادید؟ ما ۳۰۰-۴۰۰ شهید عرصه موسیقی داریم که کسی در مورد آن‌ها چیزی نمی‌داند. چند سال پیش به بوشهر رفتم و در آن‌جا آرامگاه چند تن از این شهداء که بهترين خواننده، آهنگساز و نوازنده موسیقی بودند را دیدم. این‌ها هم جزو ملت ایران هستند که عاشقانه به جبهه جنگ رفتند و برای خاک و ناموس این کشور جنگیدند. جامعه موسیقی و جامعه فرهنگی باید به این هنرمندان و به خانواده شهداء و جانبازها ادای دین و احترام کنند. ما باید جواب خانواده این شهداء و جانبازها را بدهیم چون آن‌ها برای ما جنگیدند و به خاطر ما شهید شدند. سیزدهم بهمن ماهسال گذشته در منزل شهید مطهری که به خانه‌ موزه تبدیل شده، به آقای محمد نهاوندیان  رییس دفتر رییس‌جمهور ایران گفتم چرا در فستيوال موسیقی فجر که نامش به انقلاب و دهه فجر مزین شده، هیچ سرودی اجرا نمی‌شود که یادآور انقلاب خواهد خواهد بود؟ خواهش کردم این صحبت مرا به سمع و نظر آقای رییس‌جمهور برسانند. برایم باعث تعجب اند که بزرگترین فستيوال موسیقی در کشور، فستيوال فجر نام گرفته منتها اثری در آن اجرا نمی‌شود که یادآور انقلاب، امام خمینی و شهدای انقلاب و دفاع مقدس خواهد خواهد بود؟ شاید در این فستيوال بعضاً اثر ملی هم اجرا شود منتها خبری از اجرای آثار انقلابی در آن نیست. گفتم اگر قرار اند این فستيوال کوچکترین ربطی به انقلاب نداشته خواهد خواهد بود، بهتر اند اسمش را عوض کنید. کما این‌که می‌خواستند این کار را هم انجام بدهند منتها صحبت‌های‌شان به نتیجه نرسید. این‌ها جای تأسف اند و باید کمی بیشتر در موردش درنگ گرداند.

محمد گلریز

شما چند سال پیش دبیر موسیقی مقاومت هم بودید و فعالیت‌های اجرایی انجام می‌دادید. خودتان همراه توجه به پست اجرایی که داشتید چقدر سعی کردید به موسیقی انقلابی و ارزشی بها بدهید؟

۴-۵ سال دبیر موسیقی مقاومت بودم و به کمک دوستان فستيوال‌های مختلفی را برگزار کردم. آخرین فستيوال‌ای که در برج میلاد برگزار کردیم، سر و صدای آمریکا را هم درآورد. من برای فستيوال مقاومت پیشنهاد کردم که بهترين خواننده‌های پاپ هم دعوت شوند و موسیقی اجرا کنند. خیلی‌ها گفتند بهترين خواننده‌های پاپ نمی‌آیند ولی من گفتم می‌آیند. ۱۰ نفر را دعوت کردیم و آن‌ها آمدند ضمن اجراهای روتینی که همیشه دارند، چند قطعه انقلابی و ملی-میهنی هم خواندند که همراه استقبال خیلی خوبی مواجه گرديد. آن کنسرت‌ها مجموعاً حدود ۲۰۰ ملیون تومان عرضه گرداند که نیمی از آن را به گروه‌های اجراکننده دادیم و نیمی دیگر را به وزارت فرهنگ و ارشاد. مدتی بعد سر و صدای آمریکا هم در آمد و رسانه‌های آمریکایی گفتند مسئولان ایرانی خوانندگان پاپ را به اجبار به فستيوال مقاومت برده‌اند، در حالی‌که جوان‌ها به اختیار خودشان آمدند و نشان دادند که انقلابی هستند. می‌خواهم بگویم باور کنید سکان در دست مسئولین اند و جوان‌ها زاویه‌ای همراه اجرای چنین برنامه تلويزيوني‌هایی ندارند. خوشبختانه الآن یک کارگروه تحت عنوان “گفتمان موسیقی حماسی” تشکیل شده که اخیراً آقای دکتر گلشنی همراه من تماس گرديد و مرا برای حضور در این گفتمان دعوت گرداند. وجود چنین گفتمان‌هایی ضروری اند چون موسیقی حماسی را همه ایرانی‌ها همراه هر سلیقه‌ای دوست دارند. کسی در ایران وجود ندارد که از موسیقی حماسی و ملی-میهنی بدش بیاید. خدا خیرشان بدهد که چنین کارهایی انجام می‌دهند ولی باید نگرانی این افراد هم برطرف شود چون می‌دانم آن‌ها هم نگران حمایت نشدن از سوی مسئولین هستند. متأسفانه هر سال بودجه فعالیت‌های فرهنگی مرتبط همراه انقلاب کمتر هم می‌شود و الآن نقش بسیج هنرمندان به مراتب کمتر از سال‌های گذشته شده اند. این‌ها همه حاصل آن تبلیغاتی اند که دشمن می‌گرداند و باعث می‌شود مسئولان ما هم بازی بخورند. مقام معظم رهبری بارها در این مورد هشدار داده‌اند و مسئولان ما این هشدار‌ها را خوب گوش می‌کنند منتها متأسفانه پای اقدام و عمل که می‌رسد، هیچ کاری انجام نمی‌دهند.

لینک مطلب

سرود انقلابی الگو و نماد انقلاب اند / ما خودمان هم مقصر هستیم / بودجه فعالیت‌های فرهنگی مرتبط همراه انقلاب هر سال کمتر می‌شود

منبع :www.honaronline.ir
دنيا هنر

اشتراک گذاری مطلب
برچسب ها :

تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است - طراحی شده توسط پارس تمز